YİNE YENİDEN GÖNÜL

Huzurdan ıradın dertlerde yüzdün
Buldukça vuslattan kaçtın be gönül
Her güzelden yana dönen bir yüzdün
Bir miydin bin miydin kaçtın be gönül

Bir çiçek kokladın gördüğün daldan
Anlamadın “ etme, gitme, az kal”dan
Ayrılık badesi tatlı mı baldan
Hem akşam hem sabah içtin be gönül

Yare gitmez isem ben kanatlanmam
Yola çıkmam silahlanmam atlanmam
Bir güzel içindir sana katlanmam
O güzel olmasa hiçtin be gönül.

Çöldün, Mecnun Leyla'sını aradı
Bisütundun, külünk neye yaradı
Kerem elleriyle seni taradı
Aslı’da sırmalı saçtın be gönül

Gözüm ağlar, çün eremez dostuna
Sorup durur: Bu gönlünün kastı ne
Yağmur edip yedi iklim üstüne
Gözümün yaşını saçtın be gönül

İçtik bir kez aşk denilen denizden
Aşığız kötü söz çıkar mı bizden?
İstiğna etsen de şimdi bir sözden,
Sen de muhabbete açtın be gönül.

Ben anladım çoktan, işin aslını
Hem hicrini sevdin hem de vaslını
Nerden buldun bu sevdalık faslını
Kitabı ortadan açtın be gönül gönül

Bildirmedin derd ü gamla dolsan da
Tekrar açtın sararsan da soldan da
Muhabbette bal u kaymak olsan da
Sevdada aşırı uçtun be gönül

“Kapandı sevdanın dönemi bence,”
Demiş ya bir üstat yıllarca önce
Dursun’um yenildim etme işkence
Dedikçe yüksekten uçtun be gönül

                    18.Kasım 2020