DERVİŞLER ÜNSÜZ GEREK

Dövene elsiz gerek
Sövene dilsiz gerek

Derviş gönülsüz gerek
Sen derviş olamazsın
                  YUNUS


Dervişler ünsüz gerek
Sen derviş olamazsın
Postu da yünsüz gerek
Sen derviş olamazsın

Kilitli ağız ola
Çok yana yağız ola
Derviş şuncağız ola
Sen derviş olamazsın

Derviş parasız olur
Yüzü karasız olur
Aşkı darasız olur
Sen derviş olamazsın

Kim el için yanamaz
Onu taşımaz namaz
Ateşe dayanamaz
Sen derviş olamazsın

Abası yanmış ola
Hakka dayanmış ola
Gönlü uyanmış ola
Sen derviş olamazsın

Post giymek kul hakkıdır
Hem yetim dul hakkıdır
Dervişin çul hakkıdır
Sen derviş olamazsın

Hak ağulu yemiştir
Nefis bu, istemiştir
Yiyen ateş yemiştir
Sen derviş olamazsın

Derviş az meczup olur
Her daim mahcup olur
Tek “YAR”i matlup olur
Sen derviş olamazsın

Derviş mala bakmaya
Yüzü yerden kalkmaya
Garibi bırakmaya
Sen derviş olamazsın

Teper taç ile tahtı
Ne gezer veliahtı
Ey dünyanın bedbahtı
Sen derviş olamazsın

Yaşarken komşun darda
Senin gözün milyarda
Dilinde zikir var da
Sen derviş olamazsın

Dursun nakısa gerek
Yunus şakısa gerek
Söz ise kısa gerek
Sen derviş olamazsın