Gönlümde
fırtına beynimde boran
Esti
de Cananım dünyamı yıktı
Dostlar
yalancıymış yok halden soran
Dost
bildiklerim de canımı yaktı
Bir
yolda giderken kendi halimde
Bir
uğursuz baykuş öttü dalımda
Sanki
gölgem felek denen zalim de
Her
köşe başında karşıma çıktı
Güneş
niçin karanlığı boğmuyor
Bir
kere de benim için doğmuyor
Hekim
gelip yaralarım oğmuyor
Felekse
kemendin sıktı da sıktı
Haber
gelmez sıla uzak derman yok
Felek
zalim yayı katı oku çok
Sol
göğüs altına zehirli bir ok
Gelip
değdi kanım şorladı aktı
Ben
usandım namertliği görmekten
El
yorulmaz başa çorap örmekten
Dikip
büyüttüğüm bağı dörmekten
Dostlarım
bıkmadı düşmanım bıktı
Dursun’um gönlüme tezelzül geldi
Geçti koca tatil on eylül geldi
Cumada
aklıma nazlı gül geldi
Bitti
zannettiğim derdim karıktı
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder