Şiir çıkmaz artık benden
Emir geldi peri gitti
Kalktı yürüdü erkenden
Gözü geri geri gitti
Zayıfladı bu sınavda
Kalmadı geldiği tavda
Gönlümü dolduran sevda
Bir kemik bir deri gitti
Koşardı gönlüm peşinden
Tutuşurdu ateşinden
Şimdi mahrum güneşinden
Gözlerimin feri gitti
Yaprak düşse de solmadan,
Şiir olmaz his olmadan.
Bardak taşar mı dolmadan
Pınarın benzeri gitti.
Coşar iken beraberce
Ben bittim tükendim derce
Gönül düştü herc ü merce
Oldu mahşer yeri gitti
Ne ilham kaldı ne peri
Mey ile de gelmez geri .
Ömür kısa, zaman seri
Yaş hadden ileri gitti.
Dursun aymadan bu oldu
Zaman yaprağını yoldu
Göz açıp yummadan doldu,
Ömrümün defteri gitti
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder