Dünyâ talebiyle kimisi halkın emekteKimi oturup zevk ile dünyâyı yemekteAğyâr vefâdan dem urur yâr cefâdanÂdemde vefâ olmaya vü ola köpekte
BAĞDATLI RUHİ
Kimi oturup zevk ile dünyayı yimekde
Kimi dipten sevk ile kıyma arar yemekte
Kimi sade “vatan” der kimi kurşun saçma yer,
Kimi boş dua eder, kimi “âmin” demekte
Az çok ezilmeyenin, hak hukuk bilmeyenin
Terleyip silmeyenin gözü yoktur emekte
Köküne çeker insan, hem sima çeker hem kan
Sığırı yapsak sultan, aklı kalır çemekte
Dünyayı ateş sarsa, çakal gözetir parsa
Kümeste tavuk varsa, tilki bekler temekte
Herkes çukura indi, bırakın arkı bendi
Yağmuru bile kendi bağına dilemekte
Varsa da bir müftülük, fetvalar görüntülük,
Anlamadım kötülük, nasıl da üremekte
Dursun’um, ilelebet, kalır mı bir
musibet
Kalır, görürse rağbet, fikirden çok hitabet
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder