Severim insanı, dünyayı, aşkı
Ben duygularımı yağmurda yudum
Ah hiç dinmeseydi o yağmur keşki
Ruhum da içerdi hep yudum yudum.
Ayrılık gezerken tam ensesinde,
Aşkımı sakladım kalp kafesinde.
Ninniler büyütüp yağmur sesinde,
Ninniden yorganı örtüp uyudum.
Göz her şeye oyun diye bakardı
İçimizde yıldırımlar çakardı
Sadece yakan top beni yakardı
Yangınlar söndüren seldim suyudum
Yağmur döndü dolu oldu kar oldu
Gün gördü bebeler ihtiyar oldu
Gaipten bir garip ses duyar oldu
Ninniyle birlikte ben de büyüdüm
Artık hepsi, dağ ardında ırakta
Bir gözüm daldaki kuru yaprakta
Bir gözüm de kara yerde toprakta
Tesellisi: “Eskiden de buyudum”.
6 Mayıs 2020
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder