ÖZET

 

Bu dünyadan muradımı

Çok uğraştım alamadım

Duyurmaya feryadımı

Açık vicdan bulamadım

 

Yoluna taş olsam dedim 

Kesilen baş olsam dedim

Yârime eş olsam dedim

Dedim amma olamadım

 

Gâh sarhoşum gâhi hasta

Günler geldi geçti yasta

Güvenip de eşe dosta

Bir kerecik gülemedim

 

Bir nehirim gece gündüz

Aktım dere tepe dümdüz

Ne umman buldum ne deniz

Bir gönüle dolamadım

 

Gençlikte hürmet yağardı

Sanki gün bana doğardı

Yirmide saçlar ağardı

Birer birer yolmadım

 

Meth edildim bozuk yedim 

Zehir dolu azık yedim

Dost elinden kazık yedim

Çok süründüm ölemedim

           

                                               ANKARA-1984